TEKerLEME’nin bunca yıl sonra bu blog sayesinde keşfedilip !f İstanbul’da gösterilmesi Merlyn için zaten sürpriz olmuştu. Bir sürpriz de filmin gördüğü ilgi oldu. Biletlerin tükenmesi, ikinci bir gösterim konması… Bak, diyordum ona, Mustafa melek olduğu için öldükten sonra bile nasıl iyilik yapmaya devam ediyor. Bu sefer de, kimse yarıda çıkmaz inşallah, diyordu. Merak etme, diyordum ben de, çıkmayacaklar, göreceksin. Çıkmadılar tabii. Tersine, gösterimden sonra kalıp sorular sordular, değerlendirmeler yaptılar. Bunlardan biri şöyle oldu: Genç bir kız filmde Andımız’ı tekrar duymanın onu ne kadar duygulandırdığını söyledi.
Not: Bu blogdaki Seferoğlu’nda Mucize adlı şiirim TEKerLEME olmasaydı olmazdı.
Merlyn Solakhan, baştan beri bahsettiğimiz kişinin ta kendisi. Yani Tekerleme'nin yönetmeni… Tekerleme, 1985 yılında tamamlandığında Berlin Film Festivali'nde gösterilir, çeşitli eyaletlerde birkaç kez ‘sinematek'lerde gösterime girer, sinemaseverlerden övgü alır. Fakat hiçbir zaman Türkiye'de gösterilmez. Ta ki bir gün Solakhan'a Türkiye'den bir telefon gelene kadar. Burasını bizzat kendisi anlatsın: “Bir gün Berlin'de ev telefonum çaldı ve bu filmimle ilgili Türkiye'den genç bir sinema araştırmacısı Burak Çevik'in benimle irtibata geçmeye çalıştığını öğrendim, sonra yazıştık, görüştük ve şimdi bir dijital kopyayla filmi gösterime hazırladık.”
Nachdem er seine Frau zum Zug gebracht hat, der in den asiatischen Teil der Türkei fährt, trifft ein junger Mann auf dem Fährschiff, das zwischen dem Bahnhof Haydarpasa und Karaköy verkehrt, eine Bekannte aus früherer Zeit, die gerade nach längerer Abwesenheit wieder in Istanbul angekommen ist. Die junge Frau versucht, alte Freunde zu erreichen; sie sind unbekannt verzogen, Telefonnummern stimmen nicht mehr, auch Straßennamen haben sich geändert. Sie geht durch die Stadt...